Ons oor maakt zelf ook geluid

Een oto-akoestische emissie (OAE) is een verschijnsel waarbij het oor zelf geluid voortbrengt. Het verschijnsel werd voor het eerst waargenomen door David Kemp in 1979. Kemp ontdekte dat wanneer het oor gestimuleerd wordt door een korte stimulus (een klikgeluid) er enkele milliseconden later een kortdurend geluid terug kwam uit het oor (de zogenoemde Kemp-echo).

Het produceren van een OAE blijkt een eigenschap te zijn van oren die beschikken over gezonde buitenste haarcellen. Onderzoek toont aan dat ze niet voorkomen bij personen bij wie het binnenoor beschadigd is. Daarom worden OAE-tests vaak toegepast om na te gaan of het gehoor goed werkt, o.a. bij pasgeboren baby's. Het optreden van een oto-akoestische emissie na stimulatie wijst op een gezond midden- en binnenoor, maar niet met zekerheid dat de patiënt inderdaad kan horen, aangezien er in de gehoorzenuw nog wel een defect zou kunnen zitten.

Er zijn twee typen oto-akoestische emissies:

• spontane OAE (Spontaneous Otoacoustic Emissions, SOAE)
• opgewekte OAE met responsie op:
  • klikgeluiden (Transiently Evoked Otoacoustic Emissions, TEOAE)
  • twee zuivere tonen (Distortion Product Otoacoustic Emissions, DPOAE)

Otometrics levert zowel een screeningsapparaat als een apparaat voor uitgebreidere diagnostiek